Każdy chciałby większość tortu, czyli która strona jest zbyt zachłanna?

Może odpowiedź jest banalna?

a) słabe pomysły, których nie da się zamienić na biznes
b) takie są zasady i nie ma sensu nic zmieniać
c) słaba jakoś przedsiębiorców
d) …….

Ja właśnie jestem w trakcie pozyskiwania finansowania, więc nie bardzo mogę coś mówić :)

Natomiast ta zachłanność jest faktem i ma bardzo wiele negatywnych skutków. Na przykład taki, że VC, który ma 80% udziałów powinien odpowiadać za rozwój firmy, nakreślać jej strategię itd. Tymczasem VC nie są specjalistami od strategii i pomysłów na biznes w danej, specyficznej branży. Znają się na tym, żeby pomnażać swoją kasę. To trochę tak jak z bankami: ja się cieszę, że mam jakieś 0.00001% funduszu inwestycyjnego w banku i nie jestem odpowiedzialny za to, gdzie on inwestuje, bo się na tym nie znam. Stąd — tak mi się wydaje — amerykańskie VC wolą mieć znaczący udział finansowy niż większość udziałów, bo ich biznes to inwestowanie a nie zarządzanie firmami. Gdyby VC miał pomysły i umiał rozruszać firmę, to po co jakiś “founder”? Oczywiście przejaskrawiam.

Dodatkową przyczyną jest też to, o czym pisał the insider: czyli mała dojrzałość przedsiębiorców, wynikająca także z tego, jak trudno prowadzi się w tym kraju biznes. Ja dopiero teraz (a młody nie jestem jak na standardy netowe), czuję się w miarę na siłach poprowadzić spółkę.

Znam trochę danych na temat rozmaitych przejęć (że trochę odejdę od tematu) i uwierzcie mi, to nie są pieniądze, dla których ja osobiście bym zakładał te przejęte serwisy (znając ryzyko, że do przejęcia nie dojdzie). Owszem, kasa wydaje się duża. Weźmy np. 500 tyś dla kogoś, kto prowadził stronę powiedzmy 5 lat, ledwo wiążąc koniec z końcem (bo tak to na ogół wygląda, jeśli serwis nie dostał finansowania z zewnątrz). To jest “pensja” 8300 miesięcznie. Tylko że w przypadku takiej wypłaty, fiskus konfiskuje jakieś 35% (bo nie jest to rozłożone na lata, tylko wszystko wpada w 1 rok) — szacuję tu, nie liczę dokładnie. Czyli mamy pensję 5400 na rękę.

Reasumując: jeśli z zaciśniętymi zębami będziesz harował, szukając dorywczych zajęć, żeby przeżyć (lub po godzinach) i będziesz miał dużego farta, wyjdzie tak, jakbyś dobrze zarabiał przez te 5 lat. Nic więcej.

Taki wynik można osiągnąć dużo łatwiej i bez ryzyka: po prostu się zatrudniając za tyle.

Jeśli chodzi o internet w Polsce to można brać pod uwagę następujące fundusze (wg. kolejności od najlepszego moim zdaniem):

Business Angel Seedfund
+ swietny zespół i rada nadzorcza,
+ Grabski (dobre kontakty w branży, duży plus),
- brak jeszcze inwestycji, którymi by coś pokazali.

Otago Capital
+ Witkowicz (jego myślenie i planowanie jest bardzo dobre),
+ doswiadczenie w zakładaniu, prowadzeniu i – co najważniejsze – sprzedaniu firmy różnymi sposobami (wykup przez inwestora, debiut na NASDAQ),
- obawa jak może z nim przebiegać współpraca (ludzie w jego wieku czesto myślą już troche inaczej niż my, rozmawiając trzeba sprawdzić jaki jest jego punkt widzenia) [oceniam ryzyko, nie krytykuje bo go nie znam],
- tylko jedna inwestycja i nie tycząca się internetu (organizacja konferencji dla biznesu).

BMP AG
+ dużo inwestycji w sektorze internetu,
+ wydaje mi się, że łatwiej się z nimi dogadać na większy udział, niż z MCI,
- korporacja, duży fundusz.

MCI
+ inwestycje w sektorze internetu,
- twarde udziały.

Skoro poruszyłeś temat Skype, to trzeba tu rozwinąć jeszcze jedną kwestię, której u nas po prostu nie ma. Jedno słowo: alumni. Brać studencka. Co w Polsce kogoś obchodzi, że skonczyłeś PW. W Stanach studia są elitarne, kosztują krocie, nie finansuje ich państwo. Studenci się ze sobą potrafią mocno zżyć. U nas niestety (lub stety) na studia idzie każdy kto chce. Kwestia tego, że u nas alumni nigdy nie będzie takie silne. Będą pojedyńcze powiązania, ale gdy spotkasz kogoś w przyszłości – dowiesz się, że skończył tą samą uczelnię co ty i… co z tego? Nic. Tam jest inaczej.

Jeśli chodzi o Skype, Zennstrom studiował na m.in. na University of Michigan. Zagranicą to pomaga, zwłaszcza w kontaktach z amerykańskimi VC.

Marcin Jagodzinski napisal: “Natomiast ta zachłanność jest faktem i ma bardzo wiele negatywnych skutków. Na przykład taki, że VC, który ma 80% udziałów powinien odpowiadać za rozwój firmy, nakreślać jej strategię itd. Tymczasem VC nie są specjalistami od strategii i pomysłów na biznes w danej, specyficznej branży. Znają się na tym, żeby pomnażać swoją kasę. ”

To nie jest do konca tak. Polskie VC, bo z tymi mialem glownie do czynienia, sa specjalistami od stategii i maja doskonale rozeznanie w branzy. VC nie inwestuje w branze, na ktorej sie nie zna. Trafiaja sie aniolowie biznesu, ktorzy sie zapalaja do pomyslow i o nich tak by mozna powiedziec, ale chlopcy z VC naprawde wiedza co robia.

Co do pomocy to to co oceniaja, to kadra zarzadzajaca biznesem, sam biznes na drugim miejscu. I w zaleznosci od wynikow badania oferuja wieksza lub mniejsza pomoc w zarzadzaniu firma i trzymaja scisly nadzor (co z reszta jest zapisywane w umowie). W rzeczywistosci VC bardzo dokladnie pilnuje co robisz (pelen wglad w papiery, regularny przeglad postepow i strategii), ale tez podpowiada, albo wymusza niektore decyzje. Chlopcy z VC maja naprawde dobre rozeznanie rynku, wiedza co sie sprzedaje, wiedza jak to sprzedali inni i dziela sie ta wiedza, bo na tym zarabiaja. Oczywiscie nie beda prowadzic za reke jak dziecka, ale na ich pomoc i kontakty (to wazne!) mozna liczyc.

Tez troche OT: Jak chcesz rozmawiac z VC, to musisz wiedziec, ze oni bardzo mocno oceniaja ludzi, szczegolnie pod kontem czy rozumieja proste zasady prowadzenia firmy:
- biznes to jest zarabianie pieniedzy, a nie robienie fajnych serwisow. Musisz umiec wykazac na papierze, ze wiesz jak zarobic na tym co chcesz zrobic.
- zarzadzac trzeba umiec
- musisz rozumiec otoczenie, w ktorym robisz biznes; znac silne i slabe strony swojego pomyslu
- kazdy dobry pomysl mozna ukrasc/zduplikowac w 3 miesiace, musisz wiedziec jak sie przebic jak ktos zrobi klona Twojego pomyslu, a bedzie mial 1mln pln na reklame wiecej

Co ro roznic miedzy USA a Polska, to jest jedna zasadnicza – wielkosc rynku. I to zarowno pod wzgledem ilosci userow jak i ich sily nabywczej. Tam jest duzo latwiej zajac taka pozycje, na ktorej zarabiasz, u nas jest duzo ciasniej.

Ja dodam moje spostrzezenie: geeki i inzynierowie nie umieja robic biznesu. Tak naprawde malo liczy sie jak dobry masz produkt, tylko jak go sprzedasz na rynku. Smutne

Świetny wpis, zwłaszcza trafne obliczenia. Ze swojej strony chciałbym dorzucić dwie rzeczy:
- obserwując inwestycje chociażby MCI w ostatnim czasie (Webkwadrat, Netpress) można wyciągnąć wniosek, że proporcje zaczynają się zmieniać na korzyść przedsiębiorców
- Internet jest wciąż w trakcie dynamicznego rozwoju, także ze strony przychodowej. Obecne kilka procent budżetów reklamowych wydawanych w sieci to na pewno nie jest nawet połowa możliwości tego medium. Biznesy w necie będą coraz zyskowniejsze, chociaż konkurencja także nie śpi :)

@croock: nie wiem skąd taki wniosek. to jest pierwsza runda.

“Chcesz całe ciastko czy kawałek tortu” – było napisane na jednej ze stron aniołów biznesu. Nikomu nie byłoby trudno odpowiedzieć na to pytanie gdyby faktycznie dało się położyć na szali obydwie słodkości i sprawdzić ich kaloryczność. Niestety tak się nie da.

Słusznie prawi Marcin, mówiąc o wkładzie przez inwestorów nie tylko kasy, ale też wiedzy. Jednak pierwsze pytanie jakie należy sobie zadać jest następujące – Czy ich wiedza “o tym” znacznie może odbiegać od mojej? Jeśli pomysł wybiega poza pewne standardy to na nie wiele mogą się zdać ich kontakty. Wszystko bowiem zależy od tego co “to” właściwie jest.

Tak się składa że od prawie roku siedzę (z zespołem kilku osób) nad projektem którego przedstawienie zajęłoby mi może 15 minut. Mam wrażenie, że w następne 15 jestem w stanie przekonać niemalże każdego do zaryzykowania konkretnej sumy i zainwestowania. Posądzicie mnie zapewne o małomiasteczkowość, ale moje (i na szczęście nie tylko moje) przekonanie o wyjątkowości projektu nie pozwala mi wchodzić w żaden układ który odebrał by mi możliwość decydowania. Jest w tym zapewne trochę walki pomiędzy tworzeniem a zarządzaniem. Samorealizacją a realizacją…

Wszystko tak naprawdę rozbija się o znaki zapytania – W jaki sposób zadziałać, by do momentu sklonowania pomysłu stać się niekwestionowanym liderem?… Ile trzeba zainwestować w pierwszych miesiącach by po pół roku ktoś z tym przysłowiowym milionem nie pomyślał nawet że mu się uda zaistnieć?

To oczywiście dość retoryczne pytania. Może za parę miesięcy, lat znajdziemy na nie odpowiedź – czego wszystkim serdecznie Wam życzę.

tu bardziej chodzi o konkurencje kto pierwszy ten zgarnia najwiecej

MCI musi sie liczyc ze nie sa juz “pierwsi” i majac taka opinie ludzie beda ich omijac przez co beda tracili dobre pomysly